Pek tatlı pek yaramaz :)

Pek tatlı pek yaramaz diyor babası onun için. Gerçektende öyle. Tatlı olduğu kadar yaramaz ve huysuz benim oğlum. Öncelikle kucağa feci alıştı. Uyumadığı zamanlarda mutlaka kucakta olacak. Ben elimden geldiğince her ağladığında kucağa almadan susturmanın yollarını deniyorum. Dikkatini dağıtmak için konuşuyorum, şarkılar söylüyorum, yanında olduğumu hissetsin diye şekilden şekile giriyorum, henüz ağzında tutamadığı emziği dakikalarca kolum uyuşana kadar ağzında tutuyorum. Ve şu anda aklıma gelmeyen birçok yöntem deniyorum beyefendi kucağı unutsun diye. Ama maalesef unutmuyor aksine daha çok istiyor. Artık sırtım ağrımaya başladı ve kucağımdayken ayakları sürekli hareket halinde olduğu için dikişlerim ağrıyor son günlerde. Birde hem kucakta olacak hemde evin içinde gezineceği için paşam, ayaklarıma da kara sular iniyor. Velhasıl çok yorgun ve uykusuzum. Bu kucak olayından nasıl vazgeçirebilirim bilmiyorum ama sağolsun aile eş dost umarsızca kucağına alıp, gidene kadar kucakta sevmekten pek hoşlanıyor. Ben çok sinir oluyorum tabi. Şimdilik bu konuda kimsenin kalbini kırmadım ama kendimi zor tutuyorum. Çünkü herkese kucaktan vazgeçirmeye çalıştığımı söylediğim halde kimse beni düşünmüyor ve bir kaç saatlik kendi keyifleri için 24 saat bebeğimle birlikte olan beni hiçe sayıyorlar. İnsanlara bunu güzellikle nasıl anlatabilirim bilmiyorum. Maalesef bunu en yakınlarımız bile yapıyor. Anlıyorum herkes çok seviyor ve uzun zamandır beklenen bir bebekti ama dediğim gibi kimse beni ve bebeğimi düşünmüyor. Çünkü sırf kucağa alışmasından değil benim minicik oğlum bir sürü insanın kucağında onun nefesini yada parfümünü soluyor. Belki sokaktan getirdiği mikropları alıyor. Belki abartıyorum ama konu Tuna olunca çok hassasım cidden. Çünkü ben sürekli kucağımda olduğu için kendi hijyenime çok önem veriyorum. Ama maalesef sevmek isteyenler bunu düşünmüyor :(
Birde oğlum gündüzleri uyuyup gece 20:30 dan 22:00 ye kadar süren ağlama krizinden sonra zorla uykuya dalıp gece sık sık uyanıyor. Yani gece gündüz kavramını artık öğretmemiz lazım ama nasıl? Gündüz uyutmamaya çalışıyorum mesela dün çok uzun saatler uyanık kaldı ama gece düzeni aynıydı. Yani zor uykuya dalma ve sık sık uyanma. Anladım ki gündüz çok uyumasının da bu duruma bir etkisi yok.
Haftaya inşallah kırkımız çıkacak. Bakalım zaman geçtikçe oğlumun alışkanlıkları daha insaflı olacakmı:)
Anlayacağınız sabırsızlıkla hadi oğlum artık yatağa diyeceğim günleri bekliyorum. Ama bu günleri de tüm yorgunluğuma rağmen kaçırmak istemiyorum. Oğlumun bu hallerinin de ayrı bir güzelliği olduğunu düşünüyorum ve Allahıma her an şükrediyorum böyle bir güzelliği bana bağışladığı için.

Bebeğimle geçen günler...

Benim kuzu şu anda uyuyor. O uyumuşken bloğuma birşeyler yazma fırsatını kaçırmayayım dedim. Çünkü şu anda tüm hayatımız beyefendiye göre ayarlanmış durumda.
Doğduktan sonraki ilk 2 hafta oğlum şeker gibi bir çocuktu :) gece gündüz uyurdu ve gaz problemi denen meret yoktu :) aman ne güzel dedim benim oğlum çok uslu hiç zorlamayacak anne babasını :) ama şimdi sanki o şeker oğlan gitti yerine mızıldak bir bebe geldi. Gaz sancıları başladı, uyumalar azaldı, gece uyanmaları sıklaştı ve sabah erkenden uyanmayı adet edindi. Hergün huyları değişir demişlerdi doğruymuş. Sabırsızlıkla şu mucizevi kırkının çıkmasını bekliyorum. Çünkü büyükler hep kırkı çıkınca düzelir, herşey yavaş yavaş düzene girer diyorlar. Bakalım öyle olacakmı. Ama herşeye rağmen muhteşem bir sevgi bu. Ne kadar beni zorlasada tüm yorgunluğumu unutmak için yüzüne bir kez bakmam yeterli oluyor.
Geçtiğimiz hafta sonu puset aldık oğluma. Bu hafta sonu da gezmek için dışarı çıkmayı planlıyoruz. Daha önce de çıktık ama doktora ve puset almaya gittik sadece. Hem bakalım pusetinde yatmaktan hoşlanacakmı onu deneyeceğiz ki inşallah hoşuna giderde rahat rahat gezeriz. Çünkü hem babası hemde ben bunaldık haftalardır evde olmaktan. Daha doğrusu babamız hafta içi işe gidiyor ama bir hava almaya ikimizinde ihtiyacı var.
Oğlumun doğduğundan beri kendine has huyları var. Acıktığı zaman farklı bir ağlama stili var mesela. Kucakta olmaktan çok hoşlanıyor fakat onun sevdiği pozisyonda olacak. Mesela gaz çıkarır gibi yüzü omuzumda olacak ama öyle bir yerleşiyor ki gören bu çocuk çok rahatsız der ama düzelttiğimizde kendi tekrar o yamuk yumuk şekli alıyor. Boynu felan nasıl tutulmuyor anlamıyorum ama öyle uyumayı çok seviyor birde o anda evin içinde dolaşıyorsam ondan keyiflisi yok:) Artık sesler çıkartmaya, ruh haline göre mırıldanmaya başladı. Emerken çıkardığı çok tatlı bir mırıltı var ki ona bayılıyorum. Birde son günlerde emerken yüzüme bakmaya ve incelemeye başladı. Buda çok hoşuma gidiyor. Onunla konuşunca da hafif gülümsemeler yapmaya başladı ki ilk başta tesadüf diyordum ama değil galiba çünkü bu çok sıklaştı. Hergün banyosunu yaptırıyoruz babasıyla. Ha bu arada biz yanımızda uzun süreli bir yardımcı istemedik. Hani genelde anneler filan gelir haftalarca kalır ya biz tercih etmedik böylesini. Çünkü en kısa zamanda bizbize kalıp adapte olmak istedik oğlumuza birde her kafadan bir ses çıkar ya hani, yaşamak istemedik bunu açıkçası. Hani birileri birşey der aslında sana terstir ama kırmamak için birşey diyemezsin yapmak zorunda kalırsın. İşte en hassas dönemlerimizde kendimizi bu olaylarla bunaltmayalım dedik. Çok şükür şimdi iyice alıştık birbirimize zaten. Hatta bebişimizi ilk biz yıkadık annesi ve babası olarak. Çok özeldi bence.
Bu arada sağolsunlar gelen giden de çok oluyor tebrik için. Hamiş arkadaşlara tavsiyem doğuma yakın derin dondurucuya börek tarzı ikramlıklar hazırlayıp koysunlar. Bana her iki annemde hazırladı sağolsun sarmaları börekleri. Misafir gelince çok pratik oluyor hemde insan ne ikram etsem diye düşünmüyor ve sadece pişirmesi kaldığı için, bu telaşlı ve 5 dakikaya bile muhtaç olunan günlerde hazırlamak zaman almıyor. Bu arada deliksiz uyuyabilmek ne kadar muhteşem birşeymiş onu anlamış oldum :) gerçekten akşam yatıp sabah kalkabileceğim günleri iple çekiyorum. Şu anda en iyi ihtimalle saat başı uyanıyoruz her gece. Birde oğluş beyin canı tekrar uyumak istemezse tam bir eziyete dönüşüyor. Bazen gece olmasını istemiyorum : ) Neyse o iyi olsunda ben katlanırım tüm zorluklara.
Şimdi uyandı benimki gitmem lazım:) kendinize iyi bakın.