33. Hafta ve biz :)

Biliyorum çok oldu yazmayalı ama işlerimi yoluna koyana kadar bloğumla hiç ilgilenemedim. Artık evdeyim. İnşallah bundan sonra daha çok güncelleyebilirim. Bu arada birde grip atlattım. Koca kış o kadar korudum kendimi hasta olmadım tam sıcaklar bastırdı ben yatak döşek yattım. Neyseki çok şükür iyiyiz şimdi oğlumla.

Rutin kontroller sıklaştı. Artık 10 günde bir gidiyoruz doktora. Geçenlerde ilk kez nst ye bağlandım. Günler geçtikçe doğum heyecanı basmaya başladı sanki. Birde etraftan normalmi düşünüyorsun sezaryenmi diye sorular sıkça sorulmaya başladıkça ben strese giriyorum. Herkes ne kadar meraklı. Sanki doğuma ben karar verebilecekmişim gibi bana soruyorlar oysaki o zamana ne olacağı bellimi. Son anda dr neye karar verirse o olacak. Benim birçok arkadaşım son ana kadar normal doğum istiyorum diye ısrar etti ama son anda sezaryen oldu hepsi. Sanırım doktorlar normal doğum gibi bir riske girmek istemiyor yada sezaryenin günü belli saati belli oluşu işlerine geliyor bilemiyorum. Neyse yani sonuçta şu anda doğumun nasıl olacağı konusunda düşünmüyorum ve düşünmek istemiyorum ama herkes ısrarla hatırlatmaya çalışıyor :)

Bu arada oğlumun odasıda geldi. Yavaş yavaş yerleştiriyorum. Resimde görüldüğü gibi dayanamadım uyku setini serdim hemen:) Aslında daha erken ama olsun aşkımla odasına girip girip seviyoruz yatağını :).

Kuğuucuğuma söz vermiştim göbiş resimlerimi yayınlayacağım diye. İşte oğlum ve ben :) ama kusura bakmayın yüzümü sansürlemek durumunda kaldım :)

Yaptığım hareket zafer işareti değil efenim :) hamileliğimin 2. ayında olduğumun işaretidir :)







Yukarıdaki 1,5 ay önceki halim. Bakmayın tombul çıktığıma hava soğuktu ve kalın giyinmiştim :)

Bu iki resimde bir hafta önce çekildi.