Günler...

Günler geçiyor, bebişim büyüyor, ben büyüyorum :) Geçen hafta genel kontrolümüz vardı. İzledik kendisini yine ekrandan. Resmen şov yaptı bize minik kuş:) bir sürü güzel pozlar verdi, çok hareket etti maşallah. Zaten artık minik hareketler hissetmeye başladım karnımda ama ilk hareketini babasına yaptı :) Babası karnıma dokunduğunda pıt pıt tekme attı :)
Bu arada sanki vücudumda festival varmış gibi hissediyorum. Her organ daha hızlı çalışıyor, kendini miniğime hazırlıyor sanki. Bazen kalbim bile öyle hızlı atıyor ki korkuyorum. O bile normalmiş.
Çok şükür bulantılar en az seviyeye indi fakat şimdide mide yanması başladı. Eskilerin dediğine göre bebek saçlanıyor, doktora göre ise bunun sebebi hormonlardaki aktivite ve büyüyen rahmin mideye baskı yapması. Ben bebeğin saçlarının çıkıyor olması fikrini daha çok benimsiyorum ve öyle düşünüyorum :) hoşuma gidiyor onun gelişiyor olması.
Yalnız bir sorunumuz var. Biz bir türlü isim bulamıyoruz minik oğluma. İsim fikirlerine sonuna kadar açığız belirteyim :)
Bunların dışında hayat rutin akışında devam ediyor. Kar tatili çok iyi geldi. Ben özellikle hamişliğin verdiği nimetleri sonuna kadar kullanıp, 2 gün de kendi kendime izin verip işe gitmedim :) Birde doktor kontrolümüz kar tatiline denk geldi. Arpama arabayı çıkarttırmadım ve caddeye yürüyerek indik bu kez. Aslında niyetimiz taksiye binmekti ama nasıl güzel geldi bembeyaz karlarda yürümek anlatamam. Tabi kayıp düşmeyeyim diye Arpa bey en yoğun tedbirleri aldı. Başta biraz tedirgin olduk ama baktık yürüyüş ikimize de iyi geliyor yürümeye devam ettik.
Tabi bize kar kış iyi geliyor, eğlence gibi geliyor ama durumu kötü olanlara, yakacağı olmayanlara ve hatta evsiz olanlara dua ettim hep. Allah yardımcıları olsun.

Ah canım ülkem...

Aşağıdaki tabloda açıkça görülüyor ki, kızların okuyamamasının tek engeli tür.banmış. Onun dışında her türlü özgürlüğe sahipler :)




Kaynak:http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=246720

Bebişimle geçen günler...

Birazda hamilelik günlerimden bahsedeyim. Çok şükür 4. ayımız bitti. Geriye kalan 5 ay nasıl geçecek bilmiyorum. Çok sabırsızlanıyorum ama eminim ki çabuk geçecek. Şimdiden özlüyorum Pıtırcığımı. Annelik kendini hissettirmeye başlıyor. Bu arada bebişimizin cinsiyeti belli oldu. Hem de daha 12 haftalıkken belli oldu. 2 li tarama yapılırken dr. biranda söyleyiverdi ve biz şok olduk. Hiç beklemiyorduk. Bir oğlumuz olacak hayırlısıyla. Gerçi biz kız istiyorduk ama olsun sağlıklı olsun da kız-erkek fark etmez. Babamız bundan sonra kendisine pıtırcık değil pıtır dememiz konusunda beni uyardı :) artık pıtır diyoruz kendisine. Bebişimi yaklaşık 3 haftadır görmüyorum. Görmeyince içim rahat etmiyor. Bu hafta sonu kontrolümüz var iple çekiyorum kendilerine kavuşmak için:)
İnternetten okuduğum kadarıyla bu haftadan sonra tecrübeli anneler bebeğin dokunuşunu hissedebilirmiş. Ben tecrübeli bir anne değilim ama hissedebilmek için var gücümle çabalıyorum. Mesela koltuğa uzanıyorum ve ellerimle karnımı sarıp uzun süre bu pozisyonda bekliyorum. Belki kımıldar hissederim diye. Ama henüz bir şey yok ortada. Sanırım daha erken.
Şuana kadar pıtır için hiçbir şey almadık henüz. Gidip mağazalardaki kıyafetlere bakıp sevip sevip çıkıyoruz ama almak için erken olduğunu düşünüyoruz. Ama teyzeleri sağ olsun ufak tefek almaya başladılar. Hatta sadece pıtıra değil annesi için bile bir sürü bol kıyafet aldılar. İnsanın ablalarının olması ne şahane :)
Bende kendime birkaç giysi aldım bu hafta sonu. Bir elbise aldım mesela hamile elbisesi değil ama beni 2 ay götürür birde sonradanda giyebilirim. Birde hamile kot pantolonu aldım. Bir sürü de üst var zaten ablalarımın aldıkları. Şimdilik yeter.
Evde temizlik falan düşündüğüm yok artık. Hafta sonları dışarı bile çıkmak istemiyorum. Bütün gün ve gece tv nin karşısında yatmak istiyorum ki yapıyorum da. Arpamla durmadan mısır patlatıp film izliyoruz. Amaann nasıl olsa doğuma yakın büyük bir temizlik yapılacak diye iyice saldım. Ne yapayım hiç halim yok valla. Bebişimden ve benden kıymetli değil diye düşünüp saldım gitti :)
Annem evi badana yapmamız konusunda beni ikna etti. Aslında hiç düşünmüyordum ama sen hiçbir şeye elini sürmezsin biz her şeyi hallederiz deyince çokta cazip geldi açıkçası. Bakalım o zamana kadar fikrimi değiştirmezsem baharda badana yapabiliriz.
Çok şükür bulantılar azalınca yememde yerine geldi. Artık rahatlıkla hemen hemen her şeyi yiyebiliyorum maalesef birtek balık hariç. Neyse buna da şükür.
Şimdilik benden bu kadar.
Kendinize çok iyi bakın.