Günlük hayat...

Her seferinde diyorum ki, bu kez ihmal etmeyeceğim bloğumu ama yine ediyorum maalesef. Çoğunlukla yeni post sayfasını açıyorum ve orada tıkanıp kalıyorum. Sonra tekrar çıkıyorum bloggerdan. Şimdi tekrar deneyeyim dedim. Azimliyim bu kez yazacağım birşeyler:)

Günler her zamanki gibi geçiyor. Değişiklik yok hayatımda. Aman kötü gelişmeler olmasında monoton yaşamaya razıyım. Kötü haber almaya hiç gücüm yok. Keyifsizim zaten ne zamandır.

Evde değişiklikler yapmak istiyorum. Bizim banyo eski biraz. Küvetin falan değişmesi lazım. Düşünüp duruyoruz yaptırsak mı diye. Yaptırırsak bize pahalıya mal olacak. Kalkışmışken banyonun her yeri kırılıp dökülecek. Ben kararsızım Arpa bey pek istemiyor. Belki ileride taşınırız diyor ama yakın vadede böyle bir şey mümkün gözükmüyor. Banyonun bu halide bana acayip batıyor. Bakalım hayırlısı. Birde salonun perdelerini değiştirmek istiyorum. Bizim salonda 2 adet pencere var. Ve nedense zamanında, tül, güneşlik ve fonlar olmak üzere baya kalabalık bir model seçmişim :) şimdi yıkamaya kalksam sadece salonun perdeleri 3 makine de yıkanıyor. Asması da cabası. Hani şimdi diyorum ki, pratik bir stor yaptırsam birde sade bir organze tül olsa. Hem yıkaması pratik olur hem de kumaş kalabalığı kalkar ortadan. Off hep düşünüp duruyorum bir şey yaptırdığım yok. Bir ara deri koltuk almaya niyetlendim ama şu anki koltuklarıma kıyamadığım için vazgeçtim şimdilik. İyice eskisinler de o zaman düşünürüz. Evde ufakta olsa biraz değişiklik yapsam bana da iyi gelecek aslında.

Daldan dala olacak ama dün yaklaşık 17 yıllık arkadaşım aradı ofisteyken. Bende o an müsait değildim, seni sonra arayayım dedim. Aklımdan çıkmış. Akşam tam eve doğru yürüyordum ki tekrar aradı. Aramadım diye bağırdı çağırdı. Merak etmiş, o evhamlı biriymiş. Başıma bir şey geldiğinden korkmuş falan filan. Moralim bozuldu çok. Hep insanlar bir şeyler bekliyor nedense. O anda anlayışlı olmasını isterdim. Tabi o iş hayatını bırakalı yıllar oldu. Unuttu tabi iş ortamını. İnsan bazen kim olduğunu bile unutuyor işe dalınca. Belki iyi niyetli ama yinede o kadar anlayışsız olmasına canım sıkıldı. Neyse bunuda anlattım rahatladım :)

Herkese sevgiler...

Bu günlerde yay gibi gerginim yine. Etrafımdaki olaylara tepkisiz kalamıyorum tepkimi dışa vuramadığım zamanlarda ise içimi yiyip bitiriyorum. Annemlerin bir tanıdık tarafından dolandırılma olayı oldu hafta içi. Sanırım bu manevi olarak en çok bana zarar verdi yani annemlere olan maddi zararın dışında. Yediremedim bir türlü. Neyse hallolacak inşallah. İşyerindeki ikiyüzlülükleri falan artık kaldıramıyorum. Neyse burasıda son zamanlarda ağlama duvarına döndü.



Mutlu ve Umutluda gördüm turkcell in tipini bul sayfasını. Renklerciğimde yapmış daha yeni gördüm. Eh ben eksik kalırmıyım hiç. İşte beni ve kocişimi takdimimdir efenim :)

Kocişim saçlarını kestirmeyi ihmal ederse yukarıdaki gibi görünüyor aynı :) o yüzden böyle yaptım saçlarını :) (mesaj yerine ulaşmıştır herhalde)