Yavaş yavaş alıştırmaya çalışıyorum kendimi ama sanırım seçim sonrası travmasından hala çıkamadım :) ciddiyim varmış böyle bir hastalık. Hatta semptomları şöyleymiş;

-Yenilmişlik Hissi

-Yalnızlık Hissi

-Kızgınlık ve öfke

-İştah kaybı

-Uykusuzluk

-Kabus görme

-Keyifsizlik, sürekli surat asma

-Ülkenin geleceği hakkında yüksek kaygı (Kabus görme hariç hepsi bende var)

(Kaynak:Ekşi Sözlük)

Artık haber, açık oturum, tartışma vs gibi programları izlemek istemiyorum. Magazin izleyeceğim. Bizim tv nin kanal sıralamasında ilk başlarda haber kanalları gelir. En sonlarda da ülkemizin en çok izlenen güzide kanalları!. Dedim ki arpa beye, değiştir sıralamayı. En başa en esaslı magazin programlarını yapan kanalları koy. Şimdiye kadar tartışma programlarını, açık oturumları izledimde ne oldu. Bak seçim sonrası travma yaşıyorum hala :)

Birazda gündelik hayattan bahsedeyim. Geçen hafta düğünümüz vardı. Sakar kuaför maşayla saçlarımı kıvırttırırken maşa elinden kurtuldu ve önce omuzuma sonra koluma düştü. Kolum biraz kötü bir şekilde yandı diyebilirim. Çok acısı yok ama tek derdim iz kalmaması. Bir ilaç kullanıyorum deriyi yeniliyormuş. Sadece yanıklar için değil, her türlü zedelenmiş deriyi iyileştiriyormuş. İnşallah işe yarar.

Tatilden döndüğümden beri uykusuzum. Hiç uykumu alamıyorum artık. Oysa ki tatile gitmeden önce ne güzel alışmıştım 6 saatlik uykuyla yaşamaya. Bünyeyi tekrar bu tempoya alıştırmak kolay olmayacak sanırım.

Her hafta sayısal oynuyoruz. Bir kez 4 çıktı başka da birşey yok. Çıksa Tahiti ye giderdik hemen. Geçen bir filmde gördüm çok hoşuma gitti.

Özlem...

Atam, hala izindemiyiz maalesef emin değilim. Ama ben anamı da alıp gitmek istiyorum buralardan.

Dün şu haberle yüreğim ağzıma geldi. Daha önce söylemiştim, canım yeğenim af.ga.nis.tan da askerliğini yapıyor diye. Olayın olduğu yer ve saldırılan birim, yeğenimin bulunduğu yer. İlk kez Türk as.ker.lerine saldırı olmuş. Can.lı bom.ba konvoyun dibine kadar gelip kendini patlatmış sonrada araçları çapraz ateşe tutmuşlar. Hemen küçük ablamı aradım. Yeğenimin babasını arayıp durumu bildirdik. Babası çok şükür ulaştı kendisine. Sağlığı yerindeymiş kimseye önemli birşey olmamış. Sadece bir Türk koruma ayağından yaralanmış. Yeğenimin annesi olan ablama bu durumu hiç anlatmadık. Zaten çok endişeleniyor.

Ben anlamıyorum yaa. Bir insan nasıl öldürebiliyor. Özellikle böyle durumlarda. Yani hiç tanımadığın biri, ailesi varmıdır? çoluğu çocuğu varmıdır? belki çok iyi bir insandır. Belki mecbur kaldığı için o ortamda bulunuyordur. Benim aklım almıyor bu savaşları. Herkes kendi memleketinde yaşasa huzurlu huzurlu ne olur sanki. Nedir bu hırs nedir bu canililik. Kimse kazık çakmayacak, sonuçta herkes ölecek.

Küçük ablamla bu konuyu konuşurken, bazen temizlik yaparken bir karınca görüyorum. Tam üzerine suyu dökecekken kıyamıyorum alıp bir kenara bırakıyorum dedi. Ben bir karıncaya bile kıyamazken bu insanlar bir cana nasıl kıyıyor dedi. Bunu sanırım biz hiç anlayamayacağız.

Yeğenim oralarda çektiği harika fotolar göndermiş. İznini alarak bazılarını yayınlıyorum. Ne olur dua edin Allah onu ve tüm askerlerimizi korusun.

Bisiklette ne taşıdığına dikkat ettinizmi?

Ben geldimmm :) çok özledim hepinizi. Nihayet birsürü stresten sonra tatilimizi tamamladık. Çok güzel geçti. Değdi onca strese. Ben baştan başlayayım en iyisi.

Son anda Arpa beyin iş durumları netleşti ve tatile çıkabileceğimizi söyledi. Beni aldı bir panik tabi. Hiçbir hazırlığımız yok. Ne eşyalar hazır ne de neleri götüreceğimi belirlemişim. Ne alışveriş yapmışız. Birde gün kaybetmeden yola çıkmak istedik ee tabi elim ayağıma dolandı telaştan. Bir gün önce hazırlığımı yaparım diye düşünüyordum o gece de arkadaşlar bize geldiler. İnternet den gideceğimiz yerleri ve kalınacak yerleri belirleyecektik onu bile yapamadık misafirlerimiz gelince. Böyle olunca bütün hazırlıklar yola çıkacağımız güne kaldı. Eşya hazırlamaktan gideceğimiz yerleri bile planlayamadık. Önceki tatillerimizde bir otele gider bir hafta boyunca orada konaklardık. O şekilde olunca bavul hazırlamak daha kolay oluyordu benim için. Mesela 6 gün kalacaksak 6 günlük eşyayı takım halinde, altına giyeceğim ayakkabı, terlik vs. alırdım böylelikle giymeyeceğim şeyi boşuna götürmemiş olurdum. Ama bu seferki tatil çok gezmeli olacağından bavulları doldurdum resmen. Yanımızda yedek olsun, ya üşürsek, ya terlersek, ya kirlenirsek, ya gerekirse diye diye dolabı boşaltacaktım az kalsın son anda Arpa bey engel oldu kendine gel ne yapıyorsun diye :) İşte böyle bir telaşla çıktık yola. İlk durak Çanakkale, orada bir gece kalıp ertesi gün yola devam ettik. Sırasıyla; Asos, Ayvalık, Cunda, Çandarlı, Selçuk (Efes, Şirince, Meryemana, Yediuyuyanlar) Kuşadası, Didim, Bodrum Bitez ve Turgutreis, Gökova. Dönüşte Bergama ve tekrar Çanakkale. Bazılarında konakladık, bazılarına sadece geçerken uğradık, bazılarına ise kalırız diye gidip beğenmeyip yeni yerlere yelken açtık :) Unuttuğum biryerler olabilir aklıma gelirse yazarım sonra.

Bu kadar yer gezdik ama en çok beğendiğimiz yerler Şirince köyü, Davutlar plajı ve Gökova oldu. Hele ki Gökova ahh gökova. Kalbim orada kaldı desem yeridir :)

Hem kültür turizmi yapmış olduk hemde deniz kumsal güneş üçlüsünün tadını doyasıya çıkardık. Bu tatilin biraz yorucu olacağını düşünmüştüm ama korktuğum gibi olmadı. Çok keyifliydi. 200 adetin üzerinde fotoğraf çektik. Çoğu efes harabelerinde çekildi. Fotolardan birkaçı aşağıda. Sonraki postlarda diğer fotoları da eklerim.

Gökova' dan bir kare

Davutlar Plajı (Kuşadası)

Gökova' da akşamüstü birası

Meryemananın evi

Şirince

Şirince' nin tarihi kilisesi ama çok bakımsız (Bu arada alık alık tavandaki resimlere bakan hatun benim)

Yedi Uyuyanların muhteşem tabelası

Yedi Uyuyanlar. Maalesef çok bakımsız. Yerler çöp dolu. Çok üzüldük böyle görünce.

Benden şimdilik bu kadar. Sizler neler yaptınız bu arada? Biran önce hepinize tek tek uğrayacağım. Kahveyi hazırlayın :)