4 yıldır evliyiz...

Her anı keyifli geçti ve geçiyor. Vaktimizi sonuna kadar keyfimizce yaşamaya çalışıyoruz. Mesela canımız isteyince çıkıyoruz. Canımız isteyince uyuyoruz. Canımız isteyince alıyoruz biramızı oturuyoruz tv nin karşısına, takıyoruz bir film izliyoruz. Ya da ne bileyim ışıkları söndürüp, güzel bir müzik açıp, mum ışığında bir şeyler içip, saatlerce sohbet ediyoruz. Bazen canımız yemek masasından kalkmak istemiyor, böyle durumlarda kahvelerimizi de alıp saatlerce masa başında sohbet ediyoruz. Ya da uzun saatler kahvaltı keyfi yapıyoruz. Gece uyumadan önce mutlaka kitap okuyoruz. Hafta sonu canımız şehir dışına mı çıkmak istedi. Çıkıp gidiyoruz biryerlere. Ya da akşam geç saat de arkadaşlarımız arıyor hadi gelin bir kahve içelim diye. Atlayıp gidiyoruz. Ya da mesela annemlerden dönüşte canımız biryerlere takılmak mı istedi, gidip gece geç saatlere kadar oturuyoruz sevdiğimiz mekanlarda. Ya da boş boş oturup yatıp uzanıp dinleniyoruz hafta sonlarında hiçbirşey yapmadan. Vs. vs.

Bütün bunları neden mi yazdım.

Biz böyle yaşamaya çok alıştık. Ama çok istediğim bir şey daha var. Bir çocuk. Peki ama bu düzende yaşamaya böylesine alışmışken, bir bebeği hayatımızın neresine koyacağız biz. Yani düşünüyorum da Allah kısmet eder de bir çocuğumuz olursa bunalıma girer miyiz? Birbirimizi yemeye başlar mıyız? Ben şu anda bile vakitsizlikten yakınırken, o zaman delirir miyim? Bunun için bebeği suçlar mıyım? Birbirimizi suçlar mıyız? Neden yaptık der miyiz? Özgür günlerimizi arar mıyız?

Yoksa hayat bizim için yeniden mi başlar? Yoksa hayatımız daha mı güzel olur? Yoksa o minik varlığın kocaman sevgisi kalbimizi öyle bir doldurur da, ondan başka bir şey görmez mi gözümüz? O zaman tam bir aile mi oluruz? Her anımızı onunla geçirmek mi isteriz? İyi ki yapmışız der miyiz?

İşte benim böyle kaygılarım var arkadaşlar.

Bu kez çok ihmal etmişim. Çok ara vermişim. Hatta bloğum 1 yaşına girmiş ve doğum günü geçmiş ben fark etmemişim. Oysa ki pasta yapacaktım :) birde blogger Türkçe olmuş :) Günler öyle geçiyor ki, yoğun, mutlu, yorucu, sakin, keyifli, bol gezmeli, çok çalışmalı hepsi birden.
Bu uzun arada öyle çok yer gezdim öyle çok fotoğraf çektim ki buraya eklemek için. Fakat şuanda ne gittiğim yerlerin hepsi aklımda nede fotoğraflar yanımda. Fakat sadece şunu tavsiye ederim yaz sıcakları bastırmadan, bahar bitmeden Polonezköy’ e kahvaltıya gidin gidebiliyorsanız. Gerçekten yeşillikler içinde çayını yudumlamak çok ama çok keyifli oluyor.
Haa unutmadan Ankara’ dan bir misafirimiz vardı biraz da onunla zaman geçirdik bu arada.

Yeni işimden bahsetmiştim daha önce. Şimdilik iyi gidiyor maşallah. Sistem kurmak zaman alıyor fakat inşallah zamanla oturacak her şey. Yemek bloğumu hala açamadım. Pasta yapamıyorum ne zamandır. Bizim evde güzelim pastalar çoğunlukla ziyan oluyor. O yüzden birinin doğum günü olsa da yapsam diye bekliyorum genellikle.

3 günlük tatilin ardından bu hafta daha bir çabuk geçiyor sanki. Zaten haftalar nasıl akıp gidiyor anlamıyorum. Herkese öyle geliyor mu bilmem. Geçen bir yerde okudum, küresel ısınmadan dolayı dünya olduğundan daha hızlı dönmeye başlamış. Ne kadar doğru bilemem. Allah sonumuzu hayır etsin.

Günler yoğun bir şekilde geçiyor. Maalesef şu sıralar anlatacak çok şeyim yok. Ama herşey güzel gidiyor, mutluyum, huzurluyum, moralim bir şeylere bozuk değil çok şükür :) Herhangi bir hafta sonu, hiç plan yapmadan, herhangi bir şehire gitmek istiyorum aşkımla.
Geçtiğimiz hafta sonu Bursa' ya gidelim dedim birşeyler çıktı gidemedik.
Biz bir keresinde, sabah kalkıp bugün Kapadokya' ya gidelim diyen bir çiftiz. Evet o zaman gitmiştik. Yarım saat içinde internetten otel ve otobüs bileti bulup, küçük sırt çantamızla yola çıkmıştık. İnanın çok güzeldi.
Planlı programlı gittiğimiz gezilerden daha eğlenceliydi. Üstelik dönüşte başka şehirlerede uğramıştık :) benim hiç gitmediğim ve hep merak ettiğim yerlere :)
Şimdi yine canım böyle birşey istiyor. Belki önümüzdeki günlerde yaparız bellimi olur :)




Tatili çok seven (kim sevmez ki) canım aşkımın doğum gününde yaptığım pasta. Nasıl? yeni başlayan biri için fena sayılmaz değilmi :)